مسیچه

لغت نامه دهخدا

مسیچه. [ م ُ چ َ / چ ِ ] ( اِ ) مخفف موسیچه و آن طائری است سفید مشابه به قمری، و بعضی صعوه را گویند. ( غیاث ) ( آنندراج ). یک قسم مرغ سفید و شبیه به فاخته و از آن بزرگتر که در هنگام پرواز با بالهای خود صفیر میزند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به موسیچه شود.