لغت نامه دهخدا
مستمهل. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمهال. آنکه مهلت می خواهد. مهلت جوی. مهلت خواهنده. رجوع به استمهال شود.
مستمهل. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمهال. آنکه مهلت می خواهد. مهلت جوی. مهلت خواهنده. رجوع به استمهال شود.