مرثمه
لغت نامه دهخدا
( مرثمة ) مرثمة. [ م ُ رَث ْ ث َ م َ ] ( ع ص ) ارض مرثمة؛ زمین باران رسیده. ( منتهی الارب ). زمینی که به بارانی اندک مرطوب شده باشد. ( از متن اللغة ). ممطورة. ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با مرثمه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مراسم مرثمه با حضور جمعیتی از دوستان و آشنایان برگزار شد و همه برای ادای احترام به روح مرحوم در سکوت و اندوه عمیق بودند.
💡 در فرهنگهای مختلف، برگزاری مرثمه و انجام آیینهای سوگواری سنتی نقش مهمی در تسکین درد خانوادههای آسیبدیده از فقدان عزیزانشان ایفا میکند.
💡 شاعر در اشعار خود با زبانی بسیار سوزناک و تأثیرگذار، فضای غمانگیز یک مرثمه و جدایی از دوست را به تصویر کشیده است.