لغت نامه دهخدا
( مذحاة ) مذحاة. [ م َ ] ( ع ص ) زمین بی درخت. زمین که در آن درخت نیست. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). ج، مذاح.
( مذحاة ) مذحاة. [ م َ ] ( ع ص ) زمین بی درخت. زمین که در آن درخت نیست. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). ج، مذاح.