مذاء

مذاء. [م ِ ] ( ع مص ) زنان و مردان بیگانه را در یکجا جمع کردن و بحال خود واگذاشتن تا با یکدیگر ملاعبه و عشق بازی کنند. مماذاة. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). دیاثة. دیوثی. ( از متن اللغة ). || ملاعبت کردن با یکدیگر که مذی آورد. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) ج ِ مَذیَة. ( متن اللغة ). رجوع به مذیة شود.
مذاء. [ م َ ]( ع اِمص ) نرمی و سستی کردن. ( منتهی الارب ). لین. رخاوة. ( متن اللغة ). || دیاثت. ( متن اللغة ). دیوثی. رجوع به مِذاء شود.
مذاء. [ م َذْذا ] ( ع ص ) مرد بسیارمذی. ( از بحر الجواهر ) ( از منتهی الارب ). کثیرالمذی. ( متن اللغة ). رجوع به مذی شود.