مدحلم

لغت نامه دهخدا

مدحلم. [ م ُ دَ ل ِ ] ( ع ص ) اندازنده چیزی را از کوه، یا در چاه اندازنده. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از دحلمة، به معنی از کوه یا در چاه فروافکندن. رجوع به دحلمة شود.