مدحلط

مدحلط. [ م ُ دَ ل ِ ] ( ع ص ) خلط ملطکننده در سخن. ( آنندراج ). آنکه آشفته و پریشان سخن می گوید. ( ناظم الاطباء ): دحلط؛ خلط فی کلامه. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). نعت فاعلی است از دحلطة. رجوع به دحلطة شود.