لغت نامه دهخدا
مدحمل. [ م ُ دَ م ِ ] ( ع ص ) غلطاننده بر زمین. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).نعت فاعلی است از دحملة، به معنی دحرجة. رجوع به دحملة شود. || که افتادگان و با خاک یکسان شدگان را می گذارد و پامال میکند. نعت فاعلی است از دحملة. رجوع به دحملة شود.
