مخوش
لغت نامه دهخدا
مخوش. [ م ُ خ َوْ وِ ] ( ع ص ) کم و اندک کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که کم و اندک می کند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تخویش شود.
مخوش. [ م ُ خ َوْ وِ ] ( ع ص ) کم و اندک کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که کم و اندک می کند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تخویش شود.