لغت نامه دهخدا
محطب. [ م ِ طَ ] ( ع اِ ) داس. ابزاری که بدان هیزم قطع میکنند و نوعی از داس. ( ناظم الاطباء ).
محطب. [ م ُ طِ ] ( ع ص ) درخت رزی که آماده باشد بریدن هیزم. رااز وی. || جای هیزم ناک. ( ناظم الاطباء ).
محطب. [ م ِ طَ ] ( ع اِ ) داس. ابزاری که بدان هیزم قطع میکنند و نوعی از داس. ( ناظم الاطباء ).
محطب. [ م ُ طِ ] ( ع ص ) درخت رزی که آماده باشد بریدن هیزم. رااز وی. || جای هیزم ناک. ( ناظم الاطباء ).
