لغت نامه دهخدا
محزب. [ م ُ ح َزْ زِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از تحزیب. گردآورنده گروهها. ( از منتهی الارب ). گردآورنده گروهان و طوایف. کسی که گروه گروه میکند. ( ناظم الاطباء ). || وِردکننده قرآن. ( از منتهی الارب ). آنکه قرآن مجید را به شصت حزب تقسیم میکند. ( ناظم الاطباء ).
