محتلل
لغت نامه دهخدا
محتلل. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتلال. فرودآینده در جای. ( از منتهی الارب ). کسی که فرود می آید در جائی و از سفر می آید و اقامت می گزیند. ( ناظم الاطباء ).
محتلل. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتلال. فرودآینده در جای. ( از منتهی الارب ). کسی که فرود می آید در جائی و از سفر می آید و اقامت می گزیند. ( ناظم الاطباء ).