محتفل

مترادف‌ها

جشن‌گیرنده

لغت نامه دهخدا

محتفل. [ م ُ ت َ ف َ ] ( ع اِ ) انجمن و گردآمدن گاه مردم. ( منتهی الارب ). جای گرد آمدن. || هنگام گرد آمدن و انجمن کردن. ( از ناظم الاطباء ).
محتفل. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتفال. آنکه آراسته و زینت گرفته است. || گردآمده و فراهم شده. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). مردم گردآمده. ( آنندراج ). || وادی بسیار پر شده از سیل. ( از منتهی الارب ). رود پرآب. ( ناظم الاطباء ). || پیدا و هویدا و واضح. ( از منتهی الارب ) ( ازناظم الاطباء ). || نیک قیام کننده به کارها. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ).

جمله سازی با محتفل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 هر ساله در روز ملی، مردم با شادی و هیجان فراوان در خیابان‌ها به عنوان یک محتفل واقعی، جشن‌های خود را با پرچم‌ها برگزار می‌کنند.

💡 آن جوان که به تازگی فارغ‌التحصیل شده است، امروز با حضور دوستان و خانواده‌اش به عنوان یک محتفل خوشحال در میان جمع نشسته‌ است.

💡 در مراسم‌های سنتی، هر محتفل باید با رعایت آداب و رسوم خاص، در کنار سایر میهمانان حضور یابد تا شادی جمعی کامل شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران