واژه «متأبس» صفتی با ریشه عربی است که برای توصیف حالت و کیفیت به کار میرود. این واژه به معنای نرم و انعطافپذیر است و بر چیزی دلالت میکند که سخت و ثابت نیست. متأبس همچنین مفهوم دگرگونپذیری و تغییر را در خود دارد. وقتی چیزی متأبس خوانده میشود، یعنی بهراحتی شکل، حالت یا وضعیتش عوض میشود. این واژه در برابر مفاهیمی مانند صُلب و جامد قرار میگیرد. متأبس میتواند هم در معنای مادی، مانند نرمی یک جسم، به کار رود و هم در معنای غیرمادی، مانند تغییرپذیری حال یا رفتار. در متون قدیمی، این واژه برای بیان بیثباتی یا تحولپذیری نیز دیده میشود. بنابراین متأبس صفتی است که نرمی، سیالی و تغییر را میرساند. کاربرد آن بیشتر در زبان ادبی و علمی دیده میشود. به طور خلاصه، این واژه یعنی چیزی که نرم است و بهراحتی دچار تغییر و دگرگونی میشود.
متأبس
لغت نامه دهخدا
متأبس. [ م ُ ت َ ءَب ْ ب ِ ] ( ع ص ) دیرگون و نرم. ( آنندراج ). و رجوع به تأبس شود.