مهبج

کلمه‌ی «مهبج» یک صفت عربی است که به معنای فردی کند، تنبل و آهسته‌رو به کار می‌رود. این واژه معمولاً برای توصیف کسی استفاده می‌شود که تحرکاتش بسیار کند و بدون انگیزه است و به نوعی از انجام کارها خودداری می‌کند. «مهبج» به افرادی اطلاق می‌شود که از نظر فیزیکی و روحی بی‌حوصله و کم‌تحرک هستند، به گونه‌ای که حتی حوصله‌ی بلند شدن از جای خود را ندارند. این صفت به نوعی بی‌علاقگی و بی‌توجهی به انجام فعالیت‌ها و وظایف اشاره دارد. در واقع، «مهبج» شخصی است که تمایل به حرکت و تلاش ندارد و به تدریج در زندگی دچار رکود و کسادی می‌شود. این ویژگی می‌تواند به فردی که در انجام کارها تنبلی می‌کند یا حتی از انجام امور روزمره خودداری می‌نماید، اطلاق شود.