لغت نامه دهخدا
لولهین. [ لو ل َ ] ( اِ ) لولهنگ. لولنگ. ابریق. ظرفی سفالین با لوله ای برای طهارت ( شاید از لوله و ئین، یعنی دارای لوله ).
- لولهین کسی آب گرفتن یا بسیار آب گرفتن؛ کنایه است از غنی بودن و معتبر بودن او. بسیار بودن مال او. دارا بودن. متمول بودن.
- امثال:
لولهین و آفتابه یک کار کنند اما در گرو گذاردن قدر هر یک معلوم شود.
