لغت نامه دهخدا
لندش. [ ل ُ دِ ] ( اِمص ) سخن کردن در زیر لب از غایت غضب. ( آنندراج ). رجوع به لند و به لندیدن شود.
لندش. [ ل ُ دِ ] ( اِمص ) سخن کردن در زیر لب از غایت غضب. ( آنندراج ). رجوع به لند و به لندیدن شود.
( اسم ) عمل لندیدن.
سخن کردن در زیر لب از غایت غضب.