کلمه «لختینه» به مکانی گفته میشود که روی ستونهای چوبی ساخته شده و حدود هفت یا هشت گز از زمین بلند است تا مردم یا وسایل روی آن قرار گیرند و از نم و رطوبت زمین محافظت شوند. این فضا شبیه یک سکوی کوچک یا اطاقک است و در برخی مناطق گیلان به آن «کَتام» یا «کُتام» هم گفته میشود. لختینه معمولاً از چوب، تخته و شاخه درختان یا حصیر ساخته میشود و در جالیزها، مزارع یا باغها کاربرد دارد تا محصولات کشاورزی یا افراد از زمین مرطوب محفوظ بمانند. این ساختار ساده و سبک، هم برای استراحت و هم برای نگهداری وسایل و محصولات کشاورزی به کار میرود. ارتفاع آن باعث میشود هوا از زیرش عبور کند و رطوبت زمین روی افراد یا وسایل تأثیر نگذارد. لختینه نمونهای از مهارت مردم در استفاده از مصالح طبیعی و ساخت سازههای کاربردی و اقتصادی است. این واژه نشاندهنده ارتباط نزدیک انسان با طبیعت و بهرهگیری از منابع محلی برای حفاظت و راحتی است. استفاده از لختینه در گذشته بسیار رایج بوده و هنوز در برخی مناطق برای نگهداری محصولات و استراحت موقت کاربرد دارد.
لختینه
لغت نامه دهخدا
لختینه. [ ل َ ن َ ] ( اِ ) جایی بر ستونهای چوبین که از زمین بقدر هفت یا هشت گز بلند و مرفوع باشد و مردم بالای آن بخسبند تا از زحمت نمناکی زمین محفوظباشند. ( آنندراج ). کَتام، کُتام ( در لهجه گیلان ).
