لغت نامه دهخدا
( قلزمة ) قلزمة. [ ق َ زَ م َ ] ( ع مص ) از حلق فروبردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): قلزمه؛ ابتلعه. ( اقرب الموارد ). فروبردن است،مثل تقلزم. ( شرح قاموس ). || ملامت کردن. || بانگ کردن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد )( آنندراج ). || ناکس بودن. ( شرح قاموس ).
