ابتلاع

ابتلاع. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) فروبردن با حلق و گلو. بلع. ( زوزنی ). بگلو فروبردن. بلعیدن. فروبردن. فرودادن. تو دادن. قورت دادن ( در تداول عامه ).

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص م. ) بلعیدن، فرو دادن، قورت دادن.

به گلو فروبردن، بلعیدن.

( مصدر ) فرو بردن به حلق و گلو بلع بگلو فرو بردن بلعیدن فرو دادن تو دادن قورت دادن.

بلعیدن، فرو دادن، قورت دادن.

💡 دهان ببندم و بسته شکر همی‌خایم که تا به جان برسد خوش به ابتلاع شکر