لغت نامه دهخدا
قابجی. ( ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) دروازه بان. دربان سرای. ( دزی ج 2 ص 295 ). قاپوچی. رجوه به قاپوچی شود.
قابجی. ( ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) دروازه بان. دربان سرای. ( دزی ج 2 ص 295 ). قاپوچی. رجوه به قاپوچی شود.
( صفت اسم ) حاجب دربان بواب.