لغت نامه دهخدا
فقعس. [ ف َ ع َ ] ( اِخ ) ابن طویق. از بنی اسد، از جذیمه و از عدنان. جد جاهلی بنی اسد است و از فرزندانش حجوان، دثار، نوفل، منقذ و جذام اند. ( الاعلام زرکلی ).
فقعس. [ ف َ ع َ ] ( اِخ ) ابن طویق. از بنی اسد، از جذیمه و از عدنان. جد جاهلی بنی اسد است و از فرزندانش حجوان، دثار، نوفل، منقذ و جذام اند. ( الاعلام زرکلی ).