فراقیه
لغت نامه دهخدا
فراقیه. [ ف ِ قی ی َ ] ( ع ص نسبی ) اشعاری که مشتمل بر فراق و دوری از معشوق باشد. ( آنندراج ). فراق نامه. رجوع به فراق، فراقی و فراق نامه شود.
جمله سازی با فراقیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعر در اشعار خود با زبانی سوزناک از فراقیه و دوری از معشوق سخن میگوید که لرزه بر اندام هر شنوندهای میاندازد.
💡 تجربهی تلخ فراقیه در دوران جوانی، باعث شد تا او نگاهی متفاوت و عمیقتر نسبت به مفاهیم عشق و تنهایی در زندگی خود پیدا کند.
💡 بسیاری از داستانهای کلاسیک ادبیات پارسی، بر محوریت درد و رنجهای ناشی از فراقیه و جدایی میان دو عاشق و معشوق بنا شدهاند.