فخش

فخش. [ ف َ ] ( ع مص ) هیچکاره گردانیدن چیزی را و بی تیمار گذاشتن. ( منتهی الارب ). ضایع گردانیدن چیزی را. ( اقرب الموارد از ابن عبّاد ).

هیچکاره. گردانیدن چیزی را و بی تیمار گذاشتن. ضایع گردانیدن چیزی را.