فتکر

لغت نامه دهخدا

فتکر. [ ف ِ ک ِ / ف ِ ت َ ] ( ع اِ ) بلا. سختی. ( منتهی الارب ). بر وزن هِزَبر، شدت و داهیه. ج، فِتَکْرون. ( اقرب الموارد ). || کار شگفت و بزرگ. ( منتهی الارب ).

متمایز یعنی چه؟
متمایز یعنی چه؟
طرز یعنی چه؟
طرز یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز