فارص عزه (فارص عُزا - به عبری: פרוֹ עָזָּה) نام مکانی تاریخی است که در منابع کتاب مقدس ذکر شده و معنی آن تقریباً «شکستن عزّت» یا «مکانی که عزّت شکست خورد» است. این نام به یاد حادثهای گذاشته شد که در مسیر انتقال تابوت عهد خداوند به شهر داوود (اورشلیم) رخ داد.
در کتاب اول تواریخ و دوم سموئیل آمده است که هنگامی که مردم با شادی تابوت را به سمت اورشلیم میآوردند، عزّا (Uzzah)، یکی از همراهان، برای جلوگیری از افتادن تابوت دست زد. خداوند از این اقدام، که با دست زدن به تابوت صورت گرفت، خشمگین شد و عزّا در همانجا کشته شد. داوود از این واقعه ترسید و آن مکان را فارص عُزا نامید تا یادآور شکست عزّت در این حادثه باشد.
موقعیت جغرافیایی دقیق فارص عُزا مشخص نیست، اما بر اساس منابع کتاب مقدس، این مکان در جنوب اورشلیم و در مسیر وادی رفائیان (Valley of Rephaim) قرار داشته است، جایی که تابوت از محل آغاز خود به شهر داوود منتقل میشد. وادی رفائیان منطقهای است که در جنوبغرب اورشلیم واقع شده و در آن همچنین برخی رویدادهای تاریخی مهم مربوط به پادشاه داوود رخ داده است.
به این ترتیب، فارص عُزا نه تنها یک نام جغرافیایی است، بلکه یادآور حادثهای مهم در تاریخ عبری و داستانهای کتاب مقدس است، حادثهای که نشان میدهد حتی کوچکترین بیاحترامی به مقدسات میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
