غرگانه
لغت نامه دهخدا
غرگانه. [ غ َ ن َ / ن ِ ] ( اِخ ) دهی است در ناحیه بردستان از بلوکات دشتی که در چهار فرسخ و نیم بیشتر میانه شمال و مغرب دَیِّرقرار دارد. ( از فارسنامه ناصری گفتار دوم ص 212 ).
جمله سازی با غرگانه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با نگاهی غرگانه و نافذ به برادرش خیره شده بود، گویی که قصد داشت تمام حقیقت را با تندی از او بیرون بکشد.
💡 موجودات وحشی در جنگلهای تاریک، با گرسنگی غرگانه و بیرحمانه به دنبال شکار خود میگردند تا بتوانند در طبیعت زنده بمانند.
💡 در داستانهای افسانهای، اژدهای بزرگ با حرکاتی غرگانه و ترسناک، از قلمرو خود در برابر هرگونه مهاجم قدرتمند دفاع میکرد.