لغت نامه دهخدا
غرقگه. [ غ َ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) جای غرق شدن. آنجا که غرق شوند. مخفف غرقگاه:
کآنان که ز غرقگه گریزند
زاندیشه باد رخت ریزند.نظامی.
غرقگه. [ غ َ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) جای غرق شدن. آنجا که غرق شوند. مخفف غرقگاه:
کآنان که ز غرقگه گریزند
زاندیشه باد رخت ریزند.نظامی.
