لغت نامه دهخدا
عمول. [ ع َ ] ( ع ص ) مرد کارکن، یا آنکه بر کار آفریده باشد. ( منتهی الارب ). مردی که کاری سرشته شده. ( ناظم الاطباء ). دارنده کار، یا کسی که برای کار کردن آفریده شده. ( از اقرب الموارد ).
عمول. [ ع َ ] ( ع ص ) مرد کارکن، یا آنکه بر کار آفریده باشد. ( منتهی الارب ). مردی که کاری سرشته شده. ( ناظم الاطباء ). دارنده کار، یا کسی که برای کار کردن آفریده شده. ( از اقرب الموارد ).
مرد کار کن یا آنکه بر کار آفریده باشد مردی که بر کاری سرشته شده