واژه «عفله» در زبان عربی و در متون لغوی کهن به نوعی عارضه جسمانی اشاره دارد و برای توصیف گوشت زائد، غده یا برآمدگی غیرطبیعی در ناحیه شرمگاه زن یا شتر ماده به کار میرفته است. در لغتنامه دهخدا و برخی فرهنگهای عربی و فارسی، این واژه به چیزی شبیه گوشت اضافی تعبیر شده که از فرج زن یا حیوان ماده بیرون میآید و آن را به نوعی «فتق رحم» یا برآمدگی غیرعادی تشبیه کردهاند. در بعضی توضیحات لغوی، «عفله» با واژه «اُدره» در مردان مقایسه شده است؛ یعنی همانگونه که ادره به نوعی ورم یا فتق در اندام مردان گفته میشود، «عفله» نیز برای زنان یا شتر ماده به کار رفته است. این اصطلاح در پزشکی و زبان کهن بیشتر جنبه توصیفی داشته و برای بیان نوعی بیماری یا نقص جسمانی استفاده میشده است. برخی معجمهای عربی نیز این واژه را به برآمدگی یا غدهای در رحم زن، شرمگاه شتر ماده یا حتی گاهی در ناحیه دبر مرد تعبیر کردهاند. در متون قدیمی، چنین واژههایی بیشتر در کتابهای لغت، طب سنتی و توصیف بیماریها دیده میشود و امروزه کاربرد رایج چندانی ندارند. همچنین در برخی منابع، «عفله» به معنای «بظاره زن» یا بخشی از اندام جنسی زنانه نیز آمده است، هرچند معنای مشهورتر آن همان گوشت زائد یا غده غیرطبیعی است. این واژه نمونهای از اصطلاحات پزشکی و جسمانی در زبان عربی کهن است که بعدها وارد فرهنگهای فارسی نیز شده است.
عفله
لغت نامه دهخدا
( عفلة ) عفلة. [ ع َ ف َ ل َ ] ( ع اِ ) فنج ماده و آن چیزی است که از شرم زن و شترماده برآید، مانند ادره که در خایه مردان باشد. ( از منتهی الارب ). عفل. رجوع به عفل شود.
عفله. [ ع َ ل َ ] ( ع اِ ) چیزی شبیه به گوشت زائد که از فرج زن و شتر ماده برآید، وفتق رحم. ( ناظم الاطباء ). رجوع به عفل و عفلة شود.
فرهنگ فارسی
چیزی شبیه به گوشت زائد که از فرج زن و شتر ماده بر آید وفتق رحم