عبدالعظیم عالم اصفهانی
عبدالعظیم عالم اصفهانی از عالمان و فضلاء ایرانی اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری قمری است که در شهر اصفهان میزیسته و در فضای علمی و حوزوی آن دوران فعالیت داشته است. او از جمله دانشمندانی به شمار میرود که در حوزه علوم دینی و فقهی نقش آموزشی و تألیفی داشته و در میان آثار او، کتاب «شرح فرائد» از اهمیت ویژهای برخوردار است. این اثر نشاندهنده تسلط او بر مباحث اصول فقه و توانایی وی در شرح و تحلیل متون علمی پیشین است. در منابع کتابشناختی، از جمله فهرست کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، نسخهای از این اثر با شماره ثبت مشخص ذکر شده که بیانگر اهمیت و رواج آن در محافل علمی بوده است. همچنین در مقدمه یا حواشی این کتاب، اجازهنامهای از یکی از علمای برجسته زمان، یعنی محمدعلی بن محمدباقر، برای وی در سال ۱۳۰۴ قمری ثبت شده است که نشاندهنده جایگاه علمی و ارتباط او با عالمان بزرگ عصر خویش است. این موضوع بیانگر آن است که عبدالعظیم اصفهانی در شبکه علمی و اجازات حوزوی آن دوره حضور فعال داشته است. هرچند اطلاعات دقیق و گستردهای از زندگی شخصی و سایر آثار او در منابع تاریخی در دست نیست، اما همین شواهد نشان میدهد که او از چهرههای علمی معتبر در اصفهان بوده است. از منظر تاریخی، وی در دورهای میزیسته که حوزههای علمی اصفهان همچنان از مراکز مهم فقهی و اصولی ایران به شمار میرفتند.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عبدالعظیم عالم اصفهانی، از فضلاء اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری در اصفهان بوده است.
عبدالعظیم اصفهانی، از فضلاء اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری و مؤلّف «شرح فرائد» است. در میان این کتاب اجازه ای از «محمّدعلی بن محمّدباقر» (ظاهرا حاج شیخ محمّدعلی ثقةالاسلام فرزند حاج شیخ محمّدباقر نجفی مسجدشاهی) موجود است که در سال ۱۳۰۴ق برای عبدالعظیم نوشته است. «شرح فرائد» به شماره ۳۲۶۲ در کتابخانه مرکزی دانشگاه طهران موجود است.
دانش پژوه، محمدتقی، فهرست کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ج۱۱، ص۲۲۲۳.
۱. ↑ دانش پژوه، محمدتقی، فهرست کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ج۱۱، ص۲۲۲۳.۲. ↑ دانش پژوه، محمدتقی، فهرست کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ج۱۲، ص۲۸۴۷.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۲۵۳.
...