لغت نامه دهخدا
طرازگر. [ طِ گ َ ] ( ص مرکب ) آرایش دهنده. پیرایش کننده. ( آنندراج ). نگارگر جامه. و رجوع به فرهنگ شعوری ص 167 شود.
طرازگر. [ طِ گ َ ] ( ص مرکب ) آرایش دهنده. پیرایش کننده. ( آنندراج ). نگارگر جامه. و رجوع به فرهنگ شعوری ص 167 شود.
( ~. گَ ) [ معر - فا. ] (ص فا. )آرایش - دهنده.
( صفت ) آرایش دهنده.
معرب
آرایش - دهنده.