صقعل
لغت نامه دهخدا
صقعل. [ ص ِ ع َ ] ( ع اِ ) خرمای خشک یا خرمای خشک که در شیر تازه تر نهند. ( منتهی الارب ). خرمای خشک. ( مهذب الاسماء ). خرمای خشک که اندر شیر تازه نهند و بعضی گویند صقعل خرما و مسکه است که با هم خورند. ( از بحر الجواهر ).
جمله سازی با صقعل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شوالیه در میان میدان نبرد، صقعل درخشان خود را از غلاف بیرون کشید و با مهارتی بینظیر به سوی دشمنان خود حمله کرد.
💡 در موزه ملی، صقعل بسیار قدیمی و منحصربهفردی از دوران سلسلههای باستان قرار داده شده است که هنوز هم برندگی خود را حفظ کرده است.
💡 شاعر در اشعار خود از صقعل تیز و صیقلی یاد میکرد که در زیر نور ماه، مانند برقی در تاریکی شب میدرخشید.