صفف

لغت نامه دهخدا

صفف. [ ص َ ف َ] ( ع اِ ) جامه ای که زیر زره پوشند. ( منتهی الارب ).
صفف. [ ص ُ ف َ ] ( ع اِ ) ج ِ صفة. رجوع به صفة شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - نشستنگاه سوار از زین اسب. ۲ - ایوان مسقف. ۳ - غرفه مانندی در درون اطاق بزرگ که کف آن کمی بلندتر است و بزرگان در آن نشینند شاه نشین. ۴ - خانه تابستانی سقف دار جمع: صفف صفاف. یا صفه حمام. ایوانی که در آن رخت کنند و پوشند سربینه گرمابه.
جامه که زیر زره پوشند

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱۴(بار)