لغت نامه دهخدا
شیخولیدن. [ دَ ] ( مص ) بانگ کردن از دو لب چون آواز سرنای. مکاء. ( دستوراللغة ).
شیخولیدن
فرهنگ فارسی
بانگ کردن از دو لب چون آواز سر نای مکائ.
شیخولیدن. [ دَ ] ( مص ) بانگ کردن از دو لب چون آواز سرنای. مکاء. ( دستوراللغة ).
بانگ کردن از دو لب چون آواز سر نای مکائ.
