لغت نامه دهخدا
شکپوی. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) آواز پای را گویند در شب با نهایت آهستگی. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). شاید مصحف شلپوی. ( یادداشت مؤلف ). شرفاک. || صدا و آوازی که به شب در خواب از مردم برآید. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). خرخر در خواب. ( ناظم الاطباء ). || ( نف مرکب ) آهسته راه رونده. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
