لغت نامه دهخدا
شرینه. [ ش َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) شِرّینَه. شِرّینِه. جرب خشک.( ناظم الاطباء ). رجوع به شِرّینَه و شِرّینه. شود.
شرینه.[ ش ِرْ ری ن َ / ن ِ ] ( اِ ) شَرینَه. شِرینِه. جرب خشک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شَرینَه و شَرینِه شود.
شرینه. [ ش َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) شِرّینَه. شِرّینِه. جرب خشک.( ناظم الاطباء ). رجوع به شِرّینَه و شِرّینه. شود.
شرینه.[ ش ِرْ ری ن َ / ن ِ ] ( اِ ) شَرینَه. شِرینِه. جرب خشک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شَرینَه و شَرینِه شود.
جرب خشک