لغت نامه دهخدا
( شخبة ) شخبة. [ ش ُ ب َ ] ( ع اِ ) یک دفعه از شیر.ج، شخاب. ( منتهی الارب ). || شیری که وقت دوشیدن از پستان تا شیردوشه بر مثال خط ممتد باشد. ( منتهی الارب ). شیری که وقت دوشیدن از پستان تا شیردوشه پیوسته و متصل باشد. ج، شخاب. ( از اقرب الموارد ).