لغت نامه دهخدا
سناط. [ س ِ ] ( ع ص ) مرد کوسه که وی را ریش نباشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کوسه. ( دهار ). || مرد سبک ریش در رخسار یا آنکه ریش بر زنخ او باشد نه بر عارض. ج، سُنُط، اسناط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
