لغت نامه دهخدا
سراطی. [ س ُطی ی ] ( ع ص ) سیف سراطی؛ شمشیر بران. || بسیارخوار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ).
سراطی. [ س ُطی ی ] ( ع ص ) سیف سراطی؛ شمشیر بران. || بسیارخوار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ).
سیف سراطی شمشیر بران یا بسیار بران یا بسیار خوار.