سخاوج
لغت نامه دهخدا
سخاوج. [ س َ وِ ] ( ع اِ ) زمین بی نشان و بی آب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). زمین بی نشان و علامت و بی آب. ( ناظم الاطباء ).
سخاوج. [ س َ وِ ] ( ع اِ ) زمین بی نشان و بی آب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). زمین بی نشان و علامت و بی آب. ( ناظم الاطباء ).