لغت نامه دهخدا
سبیطر. [ س َ ب َ طَ ] ( ع ص ) دراز. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || اِ ) مرغی است نیک درازگردن که پیوسته درآب باشد و ماهی گیرد و کنیت او ابوالعیزار است. ( ازاقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ابوالعیزار.( اقرب الموارد ) ( المرصع ). رجوع به همین کلمه شود.
