لغت نامه دهخدا
سبیدرک. [ س ِ رَ ] ( اِ ) اسبیدرگ. سپیدرگ. دستارچه. حوله. دستمال:
ای قبله خوبان من ای طرفه ری
لب را به سبیدرک بکن پاک از می.( از شرح حال رودکی نفیسی ص 1045 ).
سبیدرک. [ س ِ رَ ] ( اِ ) اسبیدرگ. سپیدرگ. دستارچه. حوله. دستمال:
ای قبله خوبان من ای طرفه ری
لب را به سبیدرک بکن پاک از می.( از شرح حال رودکی نفیسی ص 1045 ).