سبیخه

لغت نامه دهخدا

( سبیخة ) سبیخة. [ س َ خ َ ] ( ع اِ ) یک نواله از پنبه. ج، سبائخ. ( منتهی الارب ). قطعه ای از سبیخ. || خواب سخت. ج، سبائخ. ( منتهی الارب ).