لغت نامه دهخدا
زورزورکی. [ زورْ زو رَ ] ( ق مرکب ) در تداول، به جهد. به فشار. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). به زور. به فشار و جبر: زورزورکی او را بخانه برد. ( فرهنگ فارسی معین ).
زورزورکی. [ زورْ زو رَ ] ( ق مرکب ) در تداول، به جهد. به فشار. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). به زور. به فشار و جبر: زورزورکی او را بخانه برد. ( فرهنگ فارسی معین ).
(رَ ) (ق مر. ) (عا. ) به زور.
به زور با فشار و جبر: [[ زور زورکی او را به خانه برد ]].