لغت نامه دهخدا
رعیف. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) ابری که پیشاپیش ابر دیگر رود. ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). پاره ابر. ( از یادداشت مؤلف ).
رعیف. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) ابری که پیشاپیش ابر دیگر رود. ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). پاره ابر. ( از یادداشت مؤلف ).