ذات ضغن

لغت نامه دهخدا

ذات ضغن. [ ت ُ ض ِ ] ( ع ص مرکب ) ناقة ذات ضغن؛ ماده اشتری دوستار وطن یعنی جایباش خویش. ای مائلةٌ الی وطنها؛ اشتر ماده که شوگاه خویش دوست گیرد.

سرزمین یعنی چه؟
سرزمین یعنی چه؟
ریحانه یعنی چه؟
ریحانه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز