لغت نامه دهخدا
دوختمان. ( اِمص ) ( مرکب از «دوخت » + «مان » مزید مؤخر چنانکه در ساختمان ) دوخت. دوختن. ( یادداشت مؤلف ): جبه او بود نادوخته همچنان جبه بافته بی دوختمان. ( ترجمه دیاتسارون ص 354 ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟