معنی دماثت | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

دماثت. [ دِ ث َ ] ( ع اِمص ) نرمی و همواری هر چیز. ( غیاث ). || نرم خویی. ( غیاث ) ( یادداشت مؤلف ).
- دماثت خلق؛ خوشخویی. نرم خویی. ( یادداشت مؤلف ).
دماثة. [ دَ ث َ ] ( ع اِمص ) نرم خویی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
- دماثة الاخلاق؛ نرم خویی. ( یادداشت مؤلف ).
|| نرمی و همواری هر چیز. ( آنندراج ). و رجوع به دماثت شود.
دماثة. [ دَ ث َ ] ( ع مص ) نرم خو گردیدن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || نرمی کردن. ( یادداشت مؤلف ). نرم شدن. ( المصادر زوزنی ).