دغیه

( دغیة ) دغیة. [ دَغ ْ ی َ ] ( ع اِ ) خوی بد. ( منتهی الارب ). دعارت. ( ذیل اقرب الموارد از لسان ). || ناسزای زشت و یا سخن زشت. ( از ذیل اقرب الموارد از لسان ). دغوة. و رجوع به دغوة شود.